Zuch via Rivendall (ZAGINĄŁ)

Super wiadomość

Małgosiu, niesamowite zdarzenie. przeczytałam z bijącym sercem, baaardzo współczuję Wam wszystkim. To było straszne, tyle godzin ogromnego niepokoju i niepeności. Oby Nikt nigdy nie był skazany na takie przeżycia.
No , ale los nie wybiera.
Cudowne że się skończyło, i ZUCH jest wśród Swoich.
Ja również to zdarzenie bardzo przeżyłam.
Jestem pewna że teraz będzie tylko dobrze.
To przestroga dla nas wszystkich.
Wielkie podziękowania należą się Wszystkim zaangażowanym w poszukiwanie tego wspaniałego psa, a szczególnia Basi z Mężem.

Jaki wspanialy final poszukiwan. Dzieki dla Tomka, Basi, Andrzeja, "Polskiego Akcentu", chlopcom z Dursztyna za determinacje i duzy wysilek w poszukiwaniu Zucha. Tak jak pisze Stasia "Eterowa" jest to nauka dla nas wsyzstkich.

ufffff

Miałam dreszcze od samego czytania, a Wy to przeżywaliście. Bardzo Wam współczuję. Brałam osobiście udział w kilku poszukiwaniach i wiem jakie to jest trudne.
Teraz się cieszymy razem z Wami, że uciekinier się odnalazł.

Co za ulga!!!!
Prawdziwy z niego Zuch- dał rade sam w lesie, w nocy.....!!!!

Całe szczęście,że wszystko dobrze sie skończyło!

Na wstępie chciałbym podziękować Basi i Andrzejowi, Klaudii, a przede wszystkim chłopakom z Dursztyna i ich niesamowitym psom.

Klaudia zaprowadziła mnie na miejsce, gdzie ostatnio, tzn poprzedniego dnia stracili kontakt z Zuchem.

Dalsze poszukiwania kontynuowałem sam, stopniowo rozszerzając obszar poszukiwań. Nawoływałem psa i starałem się zostawiać jak najwięcej swoich śladów. Momentami wydawało mi się, że słyszę z oddali znajome szczekanie. Poszukiwania jednak nie przynosiły efektu. Wróciłem do Banciarni trochę odpocząć i następnie kontynuowałem poszukiwania od strony wsi. W pewnym momencie na łąkach z oddali ujrzałem Zucha. Zacząłem zbliżać się ostrożnie, jednak Zuch spostrzegł mnie ze zbyt dużej odległości i nie rozpoznał mnie i oddalił się znikając za uskokiem terenu.

Pokręciłem się w tej okolicy dłuższy czas zostawiając w paru miejscach trochę jedzenia na moich rzeczach do ubrania. Chciałem, aby Zuch się zorientował, że jestem w tej okolicy. Po krótkiej przerwie sprawdzaliśmy z Andrzejem, czy Zuch skorzystał z poczęstunku. W trakcie tych poszukiwań Basia powiadomiła mnie, że Zuch został zauważony już we wsi. Była to ogromna zasługa chłopaków z Dursztyna i ich psów myśliwskich, które wytropiły Zucha (a obszar na którym mógł przebywać był naprawdę duży) i skierowały go w stronę wsi. W tym momencie akcja rozwinęła się błyskawicznie. Chłopaki z Andrzejem zaczęli zaganiać Zucha, który jednak utrzymywał duży dystans, w kierunku "Banciarni", ja natomiast pobiegłem na skos, starając się przeciąć Zuchowi drogę.

W pewnym momencie ujrzałem go w odległości ok. 5 metrów. Zawołałem go, a Zuch po krótkim wahaniu z radosnym szczekaniem podbiegł do mnie i już razem wróciliśmy do domu.

Tak skończyła się ta cała przygoda. Następnego dnia wróciliśmy do "Rivendall". Zuch już całkowicie ochłonął i teraz czeka na następny termin wyjazdu do swoich nowych Państwa Terriego i Aileen.

Jeżeli ta cała historia z ucieczką Zucha musiała się wydarzyć, to dobrze, że stało się to w "Banciarni", a nie gdzieś po drodze na Słowacji czy w Austrii. Nie chcę nawet myśleć co by się wtedy stało...

Z całej tej historii i zachowania Zucha wynika, że nie działał pod wpływem amoku, lecz jakby rozmyśnie wykorzystał moment aby nawiać, a następnie bawił się ze wszystkimi "kotka i myszkę"

Tomek

Biedny Zuszek Co on musial przezyc Wyobrazam sobie jego radosc, kiedy wreszcie, po samotnej tulaczce spotkal swojego pana
Dobrze, ze wszystko szczesliwie sie zakonczylo.

Co za historia! Całe szczęście, że wszystko dobrze się skończyło! Może jednak Zuchowi niepisana jest podróż za wielką wodę?!

Ufff cieszę się, że wszystko dobrze się skończyło.
Straszna historia.

Dopiero dziś przeczytałam o Zuszku.Cieszę się ,ze się odnalazl.Wiem dokładnie co czuliście szukając go i jak czujecie się teraz.On chyba nie chce jechać tak daleko .
Sekret zaginął w Szwecji .Poszliśmy na śniadanie a on wyszedł z hotelu nas szukać.Po powrocie zastaliśmy pusty pokój.
Kilka godzin w niedzielny poranek, przed odjazdem promu do Polski szukaliśmy zbiega.My, Witek, obsługa hotelowa, goście i Policja.Skończyło się dobrze, ale przeżycia myślę podobne.
Bardzo się cieszę że Zuszek dał sie odnalezć.Pozdrawiamy Was i Zucha oraz wszystkich, którzy brali udział w tej akcji.

Wczoraj od Iwony IWY dowiedziałam się o kryminalnych przygodach Zucha.Ależ stres dla wszystkich!Brawa za tak świetnie przeprowadzoną akcję!
Niedawno moja znajoma miała podobny przypadek i razem z doświadczonym trenerem odłwiali wystraszoną suczkę przez kilka dni.
A było to przy ruchliwej drodze,więc horror dodatkowy.
Szczęsliwie obie sytuacje skończyły się dobrze,ale ile nerwów,wydatków i poświęcenia ludzi...